170915-anger-screaming-stock-njs-12p_b54ffc85cdc4c9170a757211f51069f2.social_share_1024x768_scale

ژنتیک خشم

تا حدود 12000 سال پیش ، همه انسان ها برای تامین غذا به عنوان شکارچی زندگی می کردند  و جامعه شکارچیان ناخودآگاه با  خشونت همراه بود. تحقیقی که دهه ها پیش توسط انسان شناسانی که با شکارچیان غیرمجاز زندگی می کردند ، انجام شد ، نشان داد که مردان شکارچی که مرتکب قتل می شوند ، دارای فرزندان بیشتری هستند ، زیرا احتمال زنده ماندن و افزایش نسل در آن ها بیشتر است. بنابراین ، ممکن است همه ما امروز به دلیل خشونت در اجداد گذشته خود اینجا باشیم.( ژنتیک خشم ) ما هنوز هم با مطالعه دوقلوها بقایای تاریخ تکاملی خود را مشاهده می کنیم. این مطالعات نشان می دهد که تقریبا نیمی از تغییرات فردی در پرخاشگری به ارث می رسد. اخیراً ، از زمان رمزگشایی ژنوم انسان، دانشمندان قادر به بررسی تغییرات ژن های خاص مربوط به عملکرد انتقال دهنده عصبی برای ارزیابی رابطه آنها با پرخاشگری هستند.

برخی از ما بیشتر از دیگران مستعد عصبانیت و خشم هستیم واگرچه دلیل آن کاملاً واضح و روشن نیست ، اما ژنتیک می تواند در رفتارهای خشم گونه ما نقش داشته باشد خصوصاً اگر با بیماری روحی روبرو هستید که در خانواده شما وجود دارد. اگر شما با این مشکل دست به گریبان هستید باید به پزشک متخصص و حرفه ای برای ارزیابی، تشخیص و درمان مراجعه کنید. از طرف دیگر ، عصبانیت شما ممکن است یک رفتار آموخته شده و اکتسابی باشد. شما ممکن است از زمان کودکی رفتار عصبانی را از دیگران الگوبرداری کرده باشید. اگر فکر می کنید عصبانیت شما ریشه در رفتار آموخته شده دارد ، بدانید که برای تغییررفتارهای قدیمی و یادگیری رفتارهای جدید هرگز دیر نیست.

بسیاری از بیماری های روانی که می تواند در خانواده ها ایجاد شود، مانند اختلال دو قطبی و افسردگی، یک مشخصه مشترک دارند و آن عصبانیت  وخشم است (یا تحریک پذیری دقیق تر در مورد افسردگی).

 

تا حدود 12000 سال پیش ، همه انسان ها برای تامین غذا به عنوان شکارچی زندگی می کردند  و جامعه شکارچیان ناخودآگاه با خشونت همراه بود. تحقیقی که دهه ها پیش توسط انسان شناسانی که با شکارچیان غیرمجاز زندگی می کردند ، انجام شد ، نشان داد که مردان شکارچی که مرتکب قتل می شوند ، دارای فرزندان بیشتری هستند ، زیرا احتمال زنده ماندن و افزایش نسل در آن ها بیشتر است. بنابراین ، ممکن است همه ما امروز به دلیل خشونت در اجداد گذشته خود اینجا باشیم. ما هنوز هم با مطالعه دوقلوها بقایای تاریخ تکاملی خود را مشاهده می کنیم. این مطالعات نشان می دهد که تقریبا نیمی از تغییرات فردی در پرخاشگری به ارث می رسد. اخیراً ، از زمان رمزگشایی ژنوم انسان، دانشمندان قادر به بررسی تغییرات ژن های خاص مربوط به عملکرد انتقال دهنده عصبی برای ارزیابی رابطه آنها با پرخاشگری هستند.
ژنتیک خشم

ژن های دخیل در بروز خشم ( ژنتیک خشم ):

از زمان شناسایی جهش وابسته به X در ژن MAOA  که مسئول یک رفتار شدید پرخاشگرانه و خشونت آمیز در مردان یک خانواده هلندی [برونر و همکاران ، 1993] بررسی گردید، دوپامین و سروتونین  دو انتقال دهنده عصبی ،کانون اصلی مطالعات خشم و پرخاشگری بوده است. از طرف دیگر ، مارکرهای وابسته به جنسیت و ژن های مربوط به عملکرد هورمونی مانند گیرنده های هورمونی نیز مورد توجه قرار گرفته اند ، و اینطور به نظر می رسد که رفتار پرخاشگرانه در مردان بیشتر است. عوامل ژنتیکی دخیل در رفتار پرخاشگرانه احتمالاً دارای اثر اندکی هستند، اهمیت نسبی این ژن ها در ترکیب با فاکتورهای محیطی تشدید می شود.

انتقال دهنده های عصبی سروتونین و دوپامین:

چهار ژن مرتبط با آنزیم های کد کننده دوپامین و سروتونین که بیشترین اهمیت را در مطالعات اخیر داشته اند شامل ژن های انتقال دهنده های عصبی (MAOA and COMT) ، ناقلین سروتونین (5HTT) و گیرنده دوپامین (DRD4) می باشند.

چهار ژن مرتبط با آنزیم های کد کننده دوپامین و سروتونین که بیشترین اهمیت را در مطالعات اخیر داشته اند شامل ژن های انتقال دهنده های عصبی (MAOA and COMT) ، ناقلین سروتونین (5HTT) و گیرنده دوپامین (DRD4) می باشند.
سراتونین – دوپامین – نورادرنالین
اگر اخیراً عصبانی بوده اید یا فکر می کنید ممکن است یک بیماری روانی باعث عصبانیت شما شود ، چند مرحله وجود دارد که باید انجام دهید:
  • به سابقه پزشکی خانواده خود توجه کنید.

آیا اختلال دوقطبی ، افسردگی یا بیماری روانی دیگری که توضیح دهنده این طغیان های عصبی و خشم باشد در خانواده شما وجود دارد؟ از مشورت با اعضای خانواده خود و پرسیدن از آنها نترسید . توضیح دهید که نگران سلامتی خود هستید و همچنین از آنها حمایت کنید.

  • با یک متخصص پزشکی یا بهداشت روان ملاقات کنید.

 اگر علائم یک بیماری روانی را تجربه کردید یا به سادگی نمی توانید توضیح دیگری درباره تمایلات عصبانی خود ارائه دهید ، با یک متخصص پزشکی ملاقات کنید. آنها می توانند علائم شما را ارزیابی کنند ، تشخیص دهند و به شما کمک کنند تا علائم مضر (مانند عصبانیت) را کنترل کنید. اگر بیماری روانی ندارید ، آنها هنوز هم می توانند به شما کمک کنند تا عصبانیت خود را کنترل کنید ، به ویژه از طریق مشاوره مدیریت خشم.

:References

YINGHUI GUO,1 HUIYUN ZHANG,2 JIE GAO,1 SHENG WEI,2 CHUNHONG SONG,2 PENG SUN,2 and MINGQI QIAO1. Study of genes associated with the ‘anger-in’ and ‘anger-out’ emotions of humans using a rat model. Published online 2015. doi: 10.3892/etm.2015.2246

 

Xiaoling Wang 1Ranak TrivediFrank TreiberHarold Snieder. Genetic and environmental influences on anger expression, John Henryism, and stressful life events: the Georgia Cardiovascular Twin Study. Jan-Feb 2005;67(1):16-23. doi: 10.1097/01.psy.0000146331.10104.d4

تهیه شده توسط : خانم ش.سلمانی زاده ( مرکز تحقیقات سلولی، مولکولی و ژنتیک ژنوم اصفهان – آزمایشگاه ژنتیک پزشکی ژنوم اصفهان )

نظر بگذارید

قسمتهای مورد نیاز علامت گذاری شده اند *